Lapis Satricanus

De Lapis Satricanus is een gele steen met een inscriptie in archaïsch Latijn, ontdekt in Satricum. Hij was oorspronkelijk hergebruikt als bouwmateriaal in een oud tempelcomplex voordat hij bij opgravingen werd gevonden.

De steen dateert uit het late 6e of vroege 5e eeuw v.Chr. en werd in 1977 ontdekt tijdens opgravingen onder leiding van C.M. Stibbe. De vondst registreert een moment waarop Rome zich als gemeenschap vormde en zijn eerste schriftelijke documenten creëerde.

De inscriptie noemt een groep kameraden gewijd aan de god Mars, wat toont hoe vroege Romeinen hun religieuze overtuigingen in steen uitdrukten. De naam Publius Valerius onthult dat bepaalde families aanzien hadden in hun gemeenschappen.

Het object toont woordeindingen in archaïsche vorm die verschillen van later klassiek Latijn, wat het vooral waardevol maakt voor wie oude talen bestudeert. Bezoekers moeten zich tijd gunnen om de gravures zorgvuldig te onderzoeken en het oude schrift te volgen.

De tekst is een van de oudst bekende Latijnse inscripties en biedt inzicht in de vroege taal van Rome voordat deze klassieke vorm aannam. Dit maakt het een waardevol venster op hoe de oude spreektaal zich ontwikkelde.