Doric temple of Segesta, Oude Griekse tempel in Calatafimi-Segesta, Sicilië, Italië.

De Dorische tempel van Segesta is een hexastyle peripteros van lokaal travertijnkalksteen, met zes ongegroefde zuilen op de korte zijden en veertien op de lange, zesendertig in totaal, ongeveer 9,33 m hoog. Het stylobaat meet circa 26 × 61 m op een driedelige crepidoma. De hele peristasis, architraaf en frontons zijn bewaard, maar er is geen centrale cella, en de binnenmuren en het bovenste deel zijn van ruwe steen.

De bouw begon rond 417 v.Chr. op een plek die al sinds ongeveer 500 v.Chr. heilig was, toen Segesta een bondgenoot van Athene was. De tempel wordt algemeen als onvoltooid beschouwd, mogelijk omdat de stad eind vierde eeuw v.Chr. onder Carthaags gezag kwam. In de 18e eeuw voerde hofarchitect Carlo Chenchi een eerste restauratie uit, en door Goethes bezoek werd de tempel een halte op de Grand Tour.

Een Griekse inscriptie op een kalkarenieten basis van 75 cm lang en 21 cm hoog, bewaard in de gemeentebibliotheek van Calatafimi, noemt Diodoros, zoon van Tittelos, die een beeld van zijn zuster Minyra, priesteres van Aphrodite Urania, wijdde. De vondst bij de tempel wijst op de vereerde godin. De namen Diodoros en Tittelos komen veel voor in Segesta.

De tempel staat op een heuvel ten westen van de antieke stad, buiten haar muren, en is te voet bereikbaar; de bodem is gras en grind op een helling. De bewaarde peristasis, architraaf en frontons zijn intact, zodat men de zuilenrij kan rondgaan. De site ligt in het archeologische gebied van Calatafimi Segesta, provincie Trapani.

In 2020 meldde de parkdirecteur een bij de tempel gevonden Griekse inscriptie, nu in de gemeentebibliotheek van Calatafimi: een kalkarenieten basis van 75 cm uit de 2e eeuw v.Chr., waarop Diodoros, zoon van Tittelos, het beeld wijdt van zijn zuster Minyra, priesteres van Aphrodite Urania. Zij noemt de vereerde godheid.