Scola Tower, Zeevesting in Porto Venere, Italië.

De Scola-toren, ook wel toren van Sint-Jan de Doper genoemd, staat op een rots vlak voor de noordoostpunt van het eiland Palmaria. Hij heeft een vijfhoekige plattegrond, met muren van ongeveer vier meter dik die van binnen door hoge steunberen worden versterkt. Een steile trap in de rots leidt nog altijd van de kust naar de ingang, en op de vijf hoeken van de weergang stonden evenzoveel kleine uitkijktorentjes.

De Senaat van Genua liet de toren in 1606 bouwen op de rots voor Punta Scola, naar schatting voor 56.000 Genuese lire, als deel van het kustverdedigingssysteem. Op 23 januari 1800 sloeg een zeeslag tussen Britse en Franse vloten een bres in een muur; de toren bleef een groot deel van de 19e eeuw verlaten. De voor 1915 geplande sloop werd verhinderd door Ubaldo Mazzini; de toren werd een signaallicht en tussen 1976 en 1980 gerestaureerd.

De andere naam van de toren, toren van Sint-Jan de Doper, komt van de wijding op een marmeren plaat boven de ingang, met de naam Geronimo Asereto en het jaartal 1606; een tweede plaat binnen, onder de vloer, noemt Giulio Rapallo en het jaar 1608. Een rapport uit 1773 vermeldt dat de toegang vanaf de rots via een steile trap, die er nog is, naar een portaal met de Genuese tekens leidde, dat nu verdwenen is.

De toren is alleen per boot vanuit Porto Venere bereikbaar, met rondleidingen voornamelijk in de zomermaanden. Bezoekers moeten van tevoren reserveren en op weersomstandigheden letten, omdat ruw water de tochten kan beïnvloeden.

Het fort was oorspronkelijk ontworpen voor slechts acht soldaten en tien kanonnen, een verrassend kleine bezetting voor een zo solide structuur. Ondanks zijn bescheiden omvang speelde het een belangrijke rol in het verdedigingssysteem tegen aanvallers.