Parco naturale regionale di Porto Venere

Het Parco naturale regionale di Porto Venere is een beschermd kustgebied langs de Ligurische kust dat beboste hellingen, rotsachtige oevers en drie bebosselde eilanden omvat. De eilandengroep bestaat uit Palmaria, Tino en Tinetto, waarbij Palmaria het grootste en meest opvallend is vanwege zijn brede basis en steile rotswanden.

Het gebied ontving erkenning van UNESCO Werelderfgoed in 1997 voor het combineren van natuurlijke en culturele waarden van internationaal belang. Het werd later aangewezen als regionaal park om beschermingsmaatregelen te versterken en de langetermijnbehoud van dit kustlandschap te waarborgen.

De eilanden dienden als monastieke heiligdommen waar religieuze gemeenschappen kloosters bouwden en het spirituele karakter van dit kustlandschap bepaalden. Bezoekers kunnen nog steeds de overblijfselen van dit religieuze erfgoed zien in de verlaten kloosterstructuren verspreid over de eilanden.

Een regelmatige veerdienst verbindt de haven van Porto Venere met het eiland Palmaria met een korte overtocht die slechts enkele minuten duurt. De moeilijkheidsgraad van wandelpaden varieert in het reservaat, dus bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en veel water meenemen bij het verkennen van de Middellandse zeevegetatie.

De Muzzerone-klimwand trekt klimmers van over de hele wereld aan die oefenen op de natuurlijke rotsformaties en gevarieerde technische routes. De rots biedt uitdagingen voor zowel beginnende als ervaren klimmers, waardoor het een bestemming is voor verschillende vaardigheidsniveaus.