Riserva naturale Torbiere del Sebino, Regionaal natuurreservaat in Corte Franca, Italië

Het Riserva naturale Torbiere del Sebino is een regionaal natuurreservaat dat het wetland ten zuiden van het Iseomeer op 185 m hoogte omvat, in de gemeenten Iseo, Provaglio d'Iseo en Corte Franca. Het bestaat uit rietland, natte graslanden en open water en is het grootste wetland van de provincie Brescia. Aan de rand ligt in Provaglio d'Iseo het cluniacenzer klooster San Pietro in Lamosa.

Veen vormde zich over millennia uit moerasvegetatie; vanaf eind 18e eeuw werd gedroogd veen als brandstof gebruikt in de zijdefabrieken van Iseo en in huizen. In 1862 kocht het Turijnse consortium Società Italiana Torbe het grootste deel van het veengebied, en veen stookte tot de Eerste Wereldoorlog ook de treinen van Brescia-Iseo-Edolo. Rond 1950 werd de winning gestaakt; tot in de jaren zeventig werd klei voor bakstenen gedolven, waarna de eerste milieubescherming kwam.

Het cluniacenzer klooster San Pietro in Lamosa staat in Provaglio d'Iseo, op de hoogte aan de zuidrand van het reservaat. De romaanse kerk en de kloostergebouwen kijken uit over de rietvelden die de monniken vroeger ontwaterden en bewerkten. Vanaf de paden door het wetland is het het belangrijkste historische herkenningspunt.

Het reservaat ligt op 185 m hoogte ten zuiden van het Iseomeer en is verdeeld over Iseo, Provaglio d'Iseo en Corte Franca; het wordt beheerd door een consortium van de provincie, de berggemeenschap Sebino en die gemeenten. Paden en observatiepunten bereikt men vanaf de bebouwde randen van deze drie plaatsen; de Poolse opmerking over een bezoek bij zonsopgang spreekt het advies om overdag te komen tegen. Na regen is schoeisel voor natte grond nodig.

De plek heeft internationale erkenning onder het Ramsarverbond voor haar betekenis als vogelgebied. Deze status weerspiegelt de rol ervan als cruciale rustplaats voor trekvogels.