Monastero di San Pietro in Lamosa, Middeleeuws klooster in Provaglio d'Iseo, Italië.

Monastero di San Pietro in Lamosa is een middeleeuws klooster in Provaglio d'Iseo met een kerk met drie schepen, vier traveeën en drie absissen, samen met een klokkentoren en een kloostergang aan de zuidzijde. Het complex bevat ook ruimten voor culturele evenementen en een auditorium.

Een particuliere kerk van de feodale familie de Ticengo stond hier vóór 1083, toen Ambrogio en Oprando de Ticengo haar aan de cluniacenzer orde schonken. Een bul van Urbanus II uit 1095 bevestigde San Pietro in Lamosa als zelfstandig priorij, met de kerken van Trigolo en Alfianello als afhankelijkheden. In 1144 stond abt Ponzio de kerk van S. Gervasio in Clusane af aan de pieve van Sant'Andrea di Iseo tegen een jaarlijkse betaling aan Cluny.

De binnenmuren tonen fresko-collecties van de 12e tot 16e eeuw, inclusief de Historia Salutis-cyclus in het oratorium van Santa Maria Maddalena. Deze kunstwerken tonen de religieuze toewijding en artistieke vaardigheid die gedurende eeuwen in het klooster werden gekoesterd.

De kerk werd in 1983 geschonken aan de parochie van Provaglio, terwijl de rest van het complex privébezit blijft; alleen de vertrekken van de vroegere Disciplina en enkele kleine ruimtes zijn toevertrouwd aan de Fondazione culturale San Pietro in Lamosa, die ze restaureerde en er culturele activiteiten organiseert. De toegang blijft dus beperkt tot die ruimtes en de kerk.

Een reliëf van de jonge Attis, met gekruiste benen en Frygische muts, werd ingemetseld gevonden in de muur van de loggia van het aan de kerk grenzende Casa Bergomi. Gabriele Rosa hield het voor Mithras, maar de figuur wordt nu als Attis geïdentificeerd, een spoor van dood-en-wedergeboorteculten in de Povlakte.