Pizzo Berro, Bergtop in de Sibillini-bergen, Italië.

De Pizzo Berro is een 2.259 meter hoge berg in de centrale groep van de Sibillini, op de grens van Montefortino, Ussita en Castelsantangelo sul Nera. Een lange noord-zuidkam stijgt van de Forcella Angagnola naar de top, waar grote platen massief kalksteen uit de hooggelegen weiden komen. De piek ligt op de oost-westkam die het Priora-massief met de Monte Bove verbindt.

De berg heeft sinds de Middeleeuwen als natuurlijke grens tussen de regio's Marche en Umbrië gediend. Deze geografische verdeling vormde het gebied eeuwenlang en weerspiegelt zich nog steeds in de huidige provinciegrenzen.

De naam Pizzo Berro komt waarschijnlijk van „verro“ of „guerro“, wat de onstuimigheid van de steile hellingen weerspiegelt; de oorsprong blijft onzeker. Op de top steken enorme platen massief kalksteen uit de groene hoogweiden, een detail dat wandelaars langs de noordkam opmerken.

De top is bereikbaar via het noordkam-pad vanaf de Forcella del Fargno, of vanaf de Forca della Cervara via een blootgesteld pad vanaf de Monte Bove Sud, met onder de top een korte via ferrata over de rotsribben. In de winter wordt het een veeleisend winteralpien doel, omringd door ijsranden, dat goede ervaring vraagt.

De naam van de top komt waarschijnlijk van „verro“ of „guerro“, wat de onstuimigheid van de steile hellingen weerspiegelt. De berg ligt op de grens van de gemeenten Montefortino, Ussita en Castelsantangelo sul Nera, sinds 1993 in het Parco Nazionale dei Monti Sibillini. In de winter maken ijskorsten hem tot een veeleisend doel voor winteralpinisme.