Riserva naturale di Lucciolabella, Natuurreservaat in Castiglione d'Orcia, Italië.

Riserva naturale di Lucciolabella is een beschermd reservaat in de buurt van de rivier de Orcia, dat zich uitstrekt over ongeveer 1150 hectare land gekenmerkt door kleiformaties, diepe ravijnen en witte koepelvormige heuvels genaamd biancane. Het gebied biedt gemarkeerde wandelpaden waarmee bezoekers het natuurlijke landschap kunnen verkennen.

Het gebied werd miljoenen jaren geleden gevormd door een prehistorische zee die kleilagen vol fossilien achter liet. Deze geologische geschiedenis blijft vandaag nog zichtbaar in de afzettingen en rotsformaties die het reservaat karakteriseren.

Het landschap maakt deel uit van de UNESCO-werelderfgoedlocatie Val d'Orcia en toont hoe mensen de natuur sinds de Renaissance hebben vorm gegeven. Bezoekers kunnen vandaag sporen van deze historische relatie tussen mens en land zien in de zachte heuvels en dalen.

Het reservaat ligt ten zuidoosten van Pienza, in de gemeente Castiglione d'Orcia, en wordt doorsneden door de Orcia, die enkele kilometers oostelijk ontspringt op de Monte Cetona. De kleiige calanchi en biancane zijn na regen zacht en glad, dus stevig schoeisel is nodig. De podere Lucciola Bella, nu een agriturismo, ligt boven de kleiheuvels en kijkt uit op de Monte Cetona, de Monte Amiata, Monticchiello, Pienza, Radicofani en Castiglione d'Orcia.

Het in 2003 hier gevonden Stenella-fossiel is het meest complete bekende exemplaar van zijn soort ter wereld, waardoor onderzoekers het van grote wetenschappelijke waarde achten. Het dier, een op een dolfijn lijkend zeezoogdier, leefde meer dan 4,5 miljoen jaar geleden in het Plioceen, toen de bodem van de Tyrreense Zee lag waar nu de kleiachtige calanchi zijn.