Porta Vittoria, Stadspoort in Verona, Italië

Porta Vittoria is de neoklassieke poort uit 1838, iets oostelijk van de middeleeuwse doorgang in de Scaliger-muur van Verona op de linkeroever van de Adige. Ze heeft één rondboog, geflankeerd door gepaarde Dorische pilasters van gladde natuursteenblokken, en had oorspronkelijk een ophaalbrug; de verdediging lag bij een kazemattenwerk buiten de poort.

De originele poort werd tussen 1287 en 1289 gebouwd onder Alberto della Scala als onderdeel van het middeleeuwse verdedigingssysteem. Een grote reconstructie in 1838 verplaatste het poort licht naar het oosten van zijn oorspronkelijke positie, wat het het neoklassieke uiterlijk gaf dat het vandaag heeft.

De naam van de poort komt van de nabijgelegen kerk Santa Maria della Vittoria, die Cangrande II liet bouwen nadat hij een samenzwering onder leiding van zijn broer Fregnano had verijdeld. De middeleeuwse poort stond eerder bekend als Porta di Campo Marzio of Porta Pellegrina. In 1838 werd de middeleeuwse poort gesloten en iets oostelijker een nieuwe neoklassieke poort geopend.

De poort is gemakkelijk te bereiken en biedt een duidelijke doorgang door de stadsmuren voor bezoekers die de oude stad verkennen. De locatie direct bij de rivier maakt het gemakkelijk om van omliggende straten en bruggen te vinden.

De poort van 1838 had een louter civiele functie: zij gaf toegang tot het nieuwe monumentale kerkhof, terwijl de verdediging berustte bij een kazemattenwerk buiten de poort. In 1907 werd een bres in de muur geslagen en werden de middeleeuwse toren en poort gesloopt; de negentiende-eeuwse poort en het muurdeel richting bastion Campo Marzo bleven intact.