Ponte ferroviario di Piacenza, Spoorwegbrug over de Po in Piacenza, Italië

De spoorwegbrug van Piacenza draagt de lijn Milaan-Bologna over de Po over 754 m, opgebouwd uit 11 paren ijzeren vakwerkliggers met een parabolische bovenrand. Elke ligger is door stijve dwarsbalken in 12 delen verdeeld, elk weer gesplitst door een diagonaal en een secundaire staander. Zes overspanningen meten 74,52 m en vijf 61,02 m.

De eerste brug op deze plek werd geopend op 9 november 1861: een tijdelijke houten viaduct op Amerikaanse palen, in enkele maanden gebouwd door Jules-Achille Daigremont en de eerste in zijn soort in Italië. De definitieve ijzeren brug, ontworpen door Pierre-Félix Moreaux, werd op 3 juni 1865 ingehuldigd als eerste ijzeren brug langs de Po. Een hoogwater verwoestte in oktober 1863 een deel van de bouwplaats; de brug werd verdubbeld in 1927-1931, in juli 1944 door geallieerde bombardementen verwoest en vanaf mei 1945 herbouwd, waarbij de bovenstroomse overspanning op 14 oktober 1945 heropende.

Het gietijzeren toegangsportaal in neogotische stijl dat ooit de ingang van de brug omlijstte, werd later verplaatst naar de tuin van een villa in Carpaneto Piacentino. De brug is het eerste ijzeren bouwwerk langs de Po, ingehuldigd op 3 juni 1865 in aanwezigheid van kroonprins Umberto van Savoye.

Dit gedeelte maakt deel uit van een actieve spoorwegcorridor waar treinen regelmatig rijden, dus voetgangers en voertuigen kunnen het niet oversteken. Bezoekers kunnen het bouwwerk het beste bekijken vanuit treinramen of vanaf nabije uitkijkpunten langs de oevers van de rivier aan beide zijden.

De ijzeren brug van 1865 was de eerste ijzeren brug langs de Po. Het neogotische toegangsportaal van gietijzer werd later overgebracht naar de tuin van een villa in Carpaneto Piacentino. Het dek van 754 m rust op 11 paren ijzeren vakwerken met parabolische bovenrand: zes van 74,52 m en vijf van 61,02 m.