Basilica of San Savino, Piacenza, Kleine basiliek in Piacenza, Italië.

De basiliek van San Savino is een kleine basiliek in het centrum van Piacenza, met drie beuken gescheiden door marmeren zuilen. De barokke façade, in 1721 voltooid door Andrea Galluzzi, verving de oorspronkelijke romaanse façade. Binnen bewaart de apsis een houten crucifix en fresco's uit de 12de eeuw.

Savino, tweede bisschop van Piacenza, liet in de 4de eeuw een aan de twaalf apostelen gewijde basiliek bouwen buiten de muren van het castrum. Na zijn dood in 420 liet zijn opvolger Mauro er zijn relieken bijzetten. Tussen 899 en 902 door de Hongaren verwoest, werd het gebouw in 903 door bisschop Everardo heropgebouwd en in 924 met de grond gelijkgemaakt. Rond het jaar 1000 hernam bisschop Sigifredo de werken; de nieuwe kerk werd op 15 oktober 1107 door bisschop Aldo gewijd.

De 12e-eeuwse mozaïeken in de crypte tonen dierenriemtekens tegen een zeeachtergrond, een motief dat ook voorkomt in een mozaïeklabyrint dat een kerkhistoricus in 1651 beschreef. Het priesterkoor heeft een hedendaags mozaïek met veldslagen en een afbeelding van Christus. De kerk bewaart een houten crucifix en 12e-eeuwse fresco's, plus een 15e-eeuwse Madonna met Kind op een troon in het priesterkoor.

De basiliek staat net buiten het oude Romeinse castrum, op korte loopafstand van het historische centrum van Piacenza. De barokke gevel van 1721 van Andrea Galluzzi ligt aan de straat, dus de ingang is op straatniveau. Binnen bevinden zich de mozaïeken van de twaalfde-eeuwse crypte en het priesterkoor; de restauratie van 2004 onder architect Carlo Beltrami vernieuwde het dak en bracht nieuwe verlichting aan.

Een mozaïeklabyrint in de kerk wordt in 1651 beschreven door een kerkhistoricus, maar is vandaag niet meer zichtbaar. De crypte bewaart wel mozaïeken uit de 12e eeuw met de tekens van de dierenriem op een zeebodem, en het priesterkoor heeft een modern mozaïek met gevechtsscènes en een voorstelling van Christus.