Port of Augusta, Handelshaven in Augusta, Italië

De haven van Augusta is een grote commerciële haven aan de oostkust van Sicilië, verdeeld in drie zones: Porto Xifonio, Porto Megarese en Seno del Priolo. De haven verwerkt vooral ruwe olie en petrochemische producten en behoort daarmee tot de drukste havens van de Middellandse Zee.

De natuurlijke inham werd sinds de oudheid als ankerplaats gebruikt; in de 13e eeuw liet Frederik II van Hohenstaufen kustverdedigingswerken aanleggen. In de jaren 1910 gebruikte de Regia Marina de haven tijdens de Italiaans-Turkse Oorlog, en tussen 1917 en 1920 verrees een luchtschiphal, in 1925 omgebouwd tot watervliegtuigbasis. De Britse marine bezette de haven van 1943 tot 1946, en in 1949 begon met Angelo Moratti's Rasiom-raffinaderij het grootschalige industriële gebruik.

De naam Augusta gaat terug op keizer Frederik II, die de baai in het Latijn ‘Augusta’ noemde, wat majesteitelijk betekent. De drie havenbekkens dragen oude namen: Porto Xifonio en Porto Megarese herinneren aan het Griekse en Romeinse verleden, terwijl Seno del Priolo verwijst naar de raffinaderijen van Priolo ertegenover. In de haven zetelt de Capitaneria di Porto di Augusta.

Het grootste deel van de haven is niet toegankelijk voor het publiek omdat het een actieve industriële zone is, maar de kustweg biedt open zicht op de kades en schepen. Een wandeling langs de kust aan de kant van Augusta geeft het beste overzicht van het hele havengebied.

Tussen 1917 en 1925 herbergde de haven een betonnen hangar die voor luchtschepen was gebouwd en later werd omgebouwd tot watervliegtuigbasis. Dit grotendeels vergeten bouwwerk laat zien hoe de haven in dezelfde periode zowel voor lucht- als voor zeemilitaire operaties werd gebruikt.