Madonnina, Gouden beeld op de Kathedraal van Milaan, Italië

De Madonnina is een verguld koperen beeld van de Maagd Maria van 4,16 meter hoog, dat de hoogste spits van de kathedraal van Milaan bekroont. Die door Francesco Croce ontworpen spits brengt de kathedraal op een totale hoogte van 108,5 meter. De figuur staat met licht geopende armen en een halo van dunne stralen rond het hoofd op een lichte, taps toelopende spits, met vier lichtere stenen beelden aan de voet.

In 1765 besloot het kathedraalkapittel de hoofdtoren boven het vijftiende-eeuwse tiburio te verhogen; Francesco Croce ontwierp hem en in 1769 was hij voltooid, waarmee de kathedraal 108,5 m bereikte. Een wedstrijd onder de beeldhouwers van de bouwloods koos Giuseppe Perego's terracotta model van een Hemelvaart op een wolk zonder engelen. Naar een notenhouten model dreef goudsmid Giuseppe Bini de vergulde koperplaten over een ijzeren kern, en drie magutt bevestigden het beeld op 30 december 1774.

De naam Madonnina is een liefkozende verkleinvorm voor de Maagd Maria en drukt de diepe verbondenheid uit die Milanezen voelen met deze figuur. Het beeld van de gouden Madonna verschijnt op ansichtkaarten en souvenirs en dient als symbool van de stad, dat gevoelens van trots en verbondenheid bij inwoners oproept.

De figuur is zichtbaar vanaf het kathedraalplein, vooral bij zonlicht wanneer het goud het licht vangt. Bezoekers die naar de dakterrassen gaan, kunnen dichterbij komen en de grootte en details helderder zien.

Sinds de plaatsing heeft de hoogte van de Madonnina gediend als grens voor alle gebouwen in Milaan, en moderne wolkenkrabbers dragen vaak een replica op hun daken om deze regel te respecteren. Deze gewoonte toont hoe de figuur de skyline van de stad blijft vormgeven, zelfs in tijden van snelle architectonische verandering.