Fontana di Santa Lucia, Barokke fontein in Santa Lucia wijk, Napels, Italië

De Fontana di Santa Lucia is een maniëristische fontein in de Villa Comunale, in 1898 hierheen verplaatst vanaf de zeekust van Santa Lucia. Het bassin vormt de basis van drie delen: een centrale boog met drie dolfijnen op een rots die een ronde schaal dragen, bekroond door een driehoekig fronton met het onderkoningwapen, en zijstukken met marmeren platen en schelpvormige bassins.

De fontein werd in 1606 gebouwd en demonstreert de bouwkundige vaardigheid van het vroege 17e-eeuwse Napels door zijn verbinding met oude waterleidingsnetten. Het ontwerp weerspiegelt de inspanningen om de stad van schoon water te voorzien terwijl tegelijkertijd een structuur van kunstzinnige kwaliteit werd gecreëerd.

De naam van de fontein komt van de zeekust van Santa Lucia, waar hij tot 1895 stond, voordat hij in 1898 naar de Villa Comunale werd verplaatst. Twee marmeren platen aan de zijkanten, met teksten van Bernardo Quaranta, herinneren aan de restauratie van 1845 en corrigeren de oude toeschrijving aan Giovanni da Nola. Door het onjuiste verslag van Bernardo De Dominici heette hij ook fontein Merliana.

De fontein staat nu in de Villa Comunale, het park aan de zeekant langs de Riviera di Chiaia, niet in de wijk Santa Lucia. Ze werd er in 1898 geplaatst nadat ze in 1895 van de via Santa Lucia was verwijderd. Zoek haar tussen de lanen van het park, bij de andere monumentale fonteinen.

De dolfijnen die de bovenste schaal dragen, zijn een toevoeging uit de restauratie van 1845 door Carlo Bonucci; daarvoor droegen sirenen de schaal en lieten water uit mond en borsten stromen. Twee zijplaten met teksten van Bernardo Quaranta herinneren aan de straatwerken en de restauratie; een ervan stelt dat De Dominici Giovanni da Nola ten onrechte als maker noemde.