Carrara Cathedral, Kathedraal in Carrara, Italië

De kathedraal van Carrara is een kerk in Carrara met een rechthoekig grondplan van drie beuken en een halfronde apsis, gebouwd met marmer als verloren bekisting gevuld met brokstukken. De gevel, voltooid in de tweede helft van de 14e eeuw, heeft banden van wit Lunense marmer en zwart Colonnata-marmer, een portaal met een archivolt versierd met bestiariumfiguren en een gotisch roosvenster waarvan de radiale zuiltjes allemaal verschillend zijn. De losstaande klokkentoren is 33 meter hoog.

Een oudere kerk, de Ecclesia Sancti Andree de Carraria, is in 1035 vermeld, maar daarvan rest slechts een reliëf. Het huidige gebouw werd in 1099 vergroot, toen het een doopparochiekerk werd, en kwam in 1151 onder de kanunniken van San Frediano in Lucca. De apsis bestond in 1235, de gotische gevel werd in de tweede helft van de 14e eeuw voltooid.

De kathedraal is gewijd aan de heilige Andreas, niet aan de beschermheilige Ceccardus, wiens sarcofaag binnen wordt bewaard. De naam van meester Andrea staat op een gebeeldhouwd cartouche in het absisvenster, waarschijnlijk een zelfportret van de beeldhouwer die de werken leidde. De in 1888 gegoten „Campanone” van de klokkentoren barstte op 4 november 1918 en werd in 1922 opnieuw gegoten.

De kathedraal ligt in de oude stad en is gemakkelijk te voet te bereiken vanuit de meeste centrale punten. Een bezoek vroeg in de ochtend of laat in de middag geeft het beste licht op de marmeren gevel, waardoor het contrast tussen de witte en zwarte banden goed zichtbaar is.

Het gebouw geldt als een van de eerste in de regio die volledig werd opgetrokken uit het witte marmer van de Apuaanse Alpen, lang voordat dat materiaal wereldwijd bekend werd. Het is daarmee een vroeg voorbeeld van een lokale ambachtstraditie die later de identiteit van de hele regio zou bepalen.