Concattedrale Gran Madre di Dio, Moderne kathedraal in Taranto, Italië

De Concattedrale Gran Madre di Dio is een moderne kerk in de wijk Città Nuova van Taranto, ingewijd in 1970. De façade bestaat uit twee delen: een voorste deel van 87 meter lang en 35 meter hoog, en een 50 meter teruggeplaatste dubbele geperforeerde muur van 40 meter hoog die de traditionele koepel vervangt. De binnenmuren zijn van ruw wit pleisterwerk en het hoofdaltaar is van steen, met de naar de gelovigen gerichte zijde bekleed met groen geschilderd ijzer.

Begin jaren zestig gaf aartsbisschop Guglielmo Motolese architect Gio Ponti de opdracht een moderne conkathedraal voor de nieuwe stad van Taranto te ontwerpen. Het ontwerp kwam tot stand tussen 1964 en 1966, de eerste steen werd gelegd op 29 juni 1967, en de kerk werd in 1970 voltooid en op 6 december van dat jaar door Motolese ingewijd. Ze werd gewijd aan de Gran Madre di Dio, beschermster van de stad naast de heilige Cataldus, aan wie de bevolking haar redding bij de aardbeving van 7 december 1710 toeschreef.

Het interieur vertoont zeegroene tinten en maritieme symbolen die Tarantos diepe verbinding met de Middellandse Zee weerspiegelen. Deze ontwerpkeuze bepaalt de sfeer van de ruimte en koppelt het religieuze doel aan de maritieme identiteit van de stad.

De kerk staat op de kruising van de viale Magna Grecia met het einde van de via Dante. De bovenkerk biedt plaats aan drieduizend mensen; de crypte bereikt men vanaf de begane grond via een zij-ingang. Het diepe cassetteplafond bemoeilijkt symfonische uitvoeringen, dus controleer het programma voor een concert.

De achterwand, 50 meter teruggeplaatst ten opzichte van het voorste deel, is een dubbele geperforeerde muur van 40 meter hoog die de traditionele koepel vervangt. Het diepe cassetteplafond maakt symfonische uitvoeringen problematisch. In de crypte ligt in de kapel van het Allerheiligste Sacrament aartsbisschop Guglielmo Motolese begraven, die de kerk liet bouwen en in 1970 inwijdde.