Chiostrino dei Voti, Zuilengalerij bij Santissima Annunziata, Florence, Italië

Het Chiostrino dei Voti is een zuilengangvoorhof vóór de basiliek van de Santissima Annunziata, geen echt klooster: vier arcadezijden met rondbogen op Corinthische zuilen en kruisgewelven vormen zestien lunetten, waarvan twaalf beschilderd. Een marmeren Madonna met Kind wordt aan Michelozzo toegeschreven, en de deur aan die zijde is de zijingang van het oratorium San Sebastiano.

Michelozzo ontwierp deze ruimte in 1447 en startte een decoratieproject dat tot het vroege 16e eeuw voortduurde. Verschillende kunstenaars uit de Renaissance droegen bij aan de fresco's over deze lange periode.

De beschilderde lunetten combineren de Verhalen van Maria, patrones van de kerk, met de Verhalen van de heilige Filippo Benizi, een serviet die na zijn dood in 1285 heilig werd verklaard. De Annunciatie ontbreekt bewust: dat tafereel hoorde bij het wonderdadige beeld dat het heiligdom zijn naam gaf. De naam "dei Voti" herinnert aan de votiefgaven die hier lagen en in 1785 werden verwijderd en vernietigd.

De binnenplaats opent naar de piazza della Santissima Annunziata en wordt vanaf het plein betreden; de bronzen wijwatervaten op de zuilen voor de keringang zijn van Francesco Susini (1615). De lunetten worden voor wie vanaf het plein binnenkomt van links naar rechts genummerd, waarbij alleen de beschilderde tellen. Een in de tweede helft van de 19de eeuw toegevoegd glas-ijzeren dak beschermt de fresco's.

De ex-voto's vulden ooit elke beschikbare ruimte: schilderijtjes, houten en gipsen beelden, zelfs wassen figuren. Ze werden in 1785 verwijderd en vernietigd, naar verluidt op aanraden van groothertog Pietro Leopoldo van Lotharingen. Tussen 1656 en 1687 bewaarde de lege lunette aan de rechterwand de deuren van Beato Angelico's zilverenkast, nu in het Museo di San Marco.