Santa Maria in Celsano, Neogotische kerk in Rome, Italië.

Santa Maria in Celsano is een kerk die is ingebouwd in een boerderij in de Romeinse campagne, bijna verborgen door de omliggende gebouwen en bereikbaar via een trap. Ze staat op de resten van een Romeinse cisterne. De gevel heeft een spitsboogportaal met daarboven een roosvenster met gipsdecoratie; binnen scheiden bogen op lage granieten zuilen drie schepen onder een houten plafond, verlicht door zes vensters met 15e-eeuwse fresco's ertussen.

Een kerk in het dorp Santa Maria di Galeria is voor het eerst gedocumenteerd in de 11e eeuw, toen de paus de kerk en de omliggende gronden toewees aan het Romeinse klooster San Saba. In 1433 kwam ze onder de Orsini, die haar begin 16e eeuw restaureerden. Daarna werd ze beheerd door het klooster San Paolo eremita, vervolgens door het Collegio Germanico-Ungarico en ten slotte door de jezuïeten, die haar in 1816 tot parochiezetel maakten. Vandaag is ze een rectoraat van de parochie Sant'Andrea Apostolo in Osteria Nuova, in het bisdom Porto-Santa Rufina.

De naam komt uit een volkslegende: het wonderdadige Mariabeeld binnen zou gevonden zijn in een moerbeiboom (gelso), waaruit celso en vervolgens Celsano ontstond. Twee fresco's in de kerk vertellen over de vondst en de overbrenging van het beeld naar deze plek; het tweede wordt toegeschreven aan de school van Antoniazzo Romano.

De kerk bereikt men via een trap; ze is ingebouwd in een boerderij in de Romeinse campagne en bijna verborgen door de omliggende gebouwen. Vandaag is ze een rectoraatskerk van de parochie Sant'Andrea Apostolo in Osteria Nuova, dus informeer ter plaatse naar de openingstijden voor je afreist.

De kerk bewaart twee stenen platen uit de oude parochiekerk Sant'Andrea di Galeria, die nu een ruïne is tussen de resten van de verlaten stad Galeria. Het hoofdaltaar bevat een icoon uit de 12e–13e eeuw met Madonna en Kind en heiligen, het beeld waaruit de moerbeiboomlegende ontstond.