San Francesco, Prato, Romaanse kerk uit de 13e eeuw in Prato, Italië

San Francesco is een kerk uit de 13de eeuw in Prato met buitenmuren van afwisselend wit en groen gestreepte steen die een opvallend patroon vormen. Een klokkentoren ontworpen door Antonio Benini staat ernaast, voltooid in het begin van de 19de eeuw.

De bouw begon in 1281 naast een bestaand klooster en het was een van de eerste structuren in Prato die baksteen in plaats van steen gebruikte. Deze materiaalkeuze was op dat moment innovatief en beïnvloedde hoe de stad in komende decennia zou bouwen.

De kerk bewaart het vijftiende-eeuwse paneel met het Christusmonogram dat Bernardinus van Siena naar Prato bracht, waar hij in 1424 predikte; zulke panelen werden traditioneel aangebracht in kerken die hij bezocht. De koopman Francesco Datini wilde aan de voet van de treden van het hoofdaltaar begraven worden, en zijn witte marmeren grafplaat van Niccolò di Pietro Lamberti (1411-1412) toont hem liggend en staand in een gotisch tabernakel.

De kerk is gelegen aan de Piazza San Francesco in het historische centrum van Prato en is gemakkelijk bereikbaar te voet vanaf nabije straten. Bezoek in de vroege ochtend of laat in de middag wanneer het plein minder druk is en u de details duidelijker kunt zien.

Het stucwerk in het fronton met de stigmatisatie van Franciscus, omstreeks 1422, wordt aan Donatello toegeschreven; het Latijnse opschrift luidt DEUS SUPER OMNIA. De façade steekt ongeveer de hoogte van haar fronton boven het gebouw erachter uit, en de oculus bevatte ooit een roosvenster van wit marmer, in de 17de eeuw verwijderd.