Chiesa di San Giovenale, Romaanse kerk in Orvieto, Italië

De Chiesa di San Giovenale staat aan de rand van een klif in het middeleeuwse stadsdeel van Orvieto met een vierkante apsis en een zijdelings ingangsportaal. Het interieur bevat drie schepen die verbonden zijn door een centrale trap die toegang geeft tot verschillende architecturale elementen.

San Giovenale werd in 1004 gebouwd op de plaats van een vroegchristelijke kerk, mogelijk zelf op een Etruskische tempel voor Tinia, en is in 1028 als parochiekerk gedocumenteerd. Het opschrift GUIDO ABAS MCLXX op het hoogaltaar toont dat de kerk in 1170 tot de orde van de Guglielmieten behoorde; rond 1248 vertrokken de monniken en werd ze weer parochiekerk. Bisschop Giuseppe Marsciano wijdde haar in 1739 opnieuw in, en na de opheffing van de franciscanen in 1860 kwam ze terug bij het bisdom.

De naam San Giovenale verwijst naar de vroegchristelijke kerk op deze plek, waarschijnlijk uit de 6e eeuw. De 15e-eeuwse Maestà bekend als Madonna del Soccorso, in de 16e eeuw geschonken door de familie Ghezzi, werd in de 20e eeuw teruggevonden achter een zilveren plaat; de gouden achtergrond en blauwe mantel wijzen op een laat-italo-byzantijns voorbeeld. In het baptisterium bleef een 14e-eeuws fresco van de Hemelvaart bewaard, en de ingang heeft gebeeldhouwde vloerplaten uit de 9e eeuw.

De locatie biedt uitzichten over de Paglia-vallei terwijl navigatie door verschillende niveaus vereist is om alle ruimtes volledig te verkennen. Bezoekers moeten zich voorbereiden op ongelijke vloeren en steile trappen.

Het marmeren hoofdaltaar draagt het opschrift "Guido abas MCLXX", dat wijst op abt Guido en het jaar 1170, toen de kerk toebehoorde aan de orde van de Wilhelmieten. Een plaat achter het altaar noemt Rainerus Monachus Gezo, vermoedelijk de schenker uit de familie Ghezzi, die later de Madonna del Soccorso schonk.