Chiesa di San Gallo, Religieus gebouw in Florence, Italië

Kerk en klooster San Gallo stonden buiten de muren van Florence bij het huidige Piazza della Libertà en werden in 1529 met de grond gelijk gemaakt; er rest niets. De kerk bestond al in 1218 naast een pelgrimshospitaal en werd in de 15e eeuw door Giuliano Giamberti vergroot voor Lorenzo de' Medici, die hem daarom il Sangallo noemde. De kunstwerken, waaronder Andrea del Sarto's Noli me tangere, hangen nu in de Uffizi en de Galleria Palatina.

De kerk werd rond 1218 gebouwd en ondergingen verschillende herbouwperioden voordat het in 1529 tijdens het Beleg van Florence werd vernietigd. Dit beleg markeerde een keerpunt voor de stad en resulteerde in het verlies van veel structuren in het gebied.

De naam van de kerk ging over op de nabije Porta San Gallo en vervolgens op de Via San Gallo. Lorenzo de' Medici, zoals Vasari vermeldt, gaf architect Giuliano Giamberti de bijnaam „il Sangallo” vanwege zijn werk hier, en de familie van architecten en beeldhouwers heette voortaan „da Sangallo”. Werken die ooit in de kerk stonden, bevinden zich nu elders: Andrea del Sarto's Noli me tangere in de Uffizi, zijn Annunciatie en Disputa over de Drie-eenheid in de Galleria Palatina, Fra Bartolomeo's Bewening eveneens in de Palatina, en Francesco da Sangallo's houten crucifix in het voorportaal van de Cappella dei Pittori in de Santissima Annunziata.

De locatie van de voormalige kerk is bereikbaar vanuit het stadscentrum van Florence en wordt bediend door openbare busverbindingen. Omdat de structuur niet meer bestaat, kunnen bezoekers de locatie en omgeving verkennen om de historische context te begrijpen.

De kerk gaf haar naam aan de nabije Porta San Gallo en vervolgens aan de Via San Gallo. Lorenzo de' Medici gaf architect Giuliano Giamberti de bijnaam "il Sangallo" vanwege zijn werk hier, en de naam ging over op de hele familie van architecten en beeldhouwers. Vasari schreef dat er in zijn tijd geen spoor van het klooster meer over was.