Castello di Bastia, Middeleeuws kasteel in Licciana Nardi, Italië

Castello di Bastia is een middeleeuwse vestingwerk in Licciana Nardi op verheven terrein in Toscane, met traditionele verdedigingsmuren en fortificatiekenmerken die typisch zijn voor de regio. Het gebouw behoudt zijn oorspronkelijke opzet met wachttorens en verstekte posities die laten zien hoe defensieve architectuur in die tijd werd ontworpen.

De Bastia komt al voor in de verplichtingen die Francesco d'Olivola in 1294 en 1307 aanging tegenover de markiezen Malaspina van Villafranca. Genuese troepen bezetten haar in 1416 om de moord op Oderico Biassa, de Genuese provicaris van La Spezia, te wreken; in 1423 kwam ze terug aan de Malaspina. Van 1424 tot 1428 hielden Florentijnen er garnizoen om Milanese troepen bij de Apennijnenpassen te blokkeren. In 1535 ging ze als onafhankelijk leen over op Fioramonte II, wiens geslacht haar tot 1783 behield.

De naam Bastia komt van het Franse batir: hij duidde een snel opgetrokken versterking aan om een zwakke plek in een kasteel, muurring of dorp te verhelpen. Het kasteel behoorde toe aan een tak van de Malaspina dello Spino Secco; de laatste markiezin, Annetta Malaspina, geprezen door de dichters Vincenzo Monti en Innocenzo Frugoni, werd naar het Franse hof gestuurd om Madame de Pompadour te verdringen; de poging mislukte en zij keerde terug met een bescheiden Franse pensioen.

Het kasteel is een particuliere woning, geen opengesteld monument: bezoek is alleen mogelijk op afspraak, vooraf geregeld. Het staat op een heuvel boven het Taverone-dal in het gehucht Bastia, gemeente Licciana Nardi, bij de weg naar de Lagastrello-pas tussen Lunigiana en Emilia.

De trapeziumvormige plattegrond met vier cilindrische hoektorens, verbonden door een muur met weergang, wijst op een postmiddeleeuwse verbouwing; de centrale donjon verloor bij een renovatie zijn vermoedelijk middeleeuwse kenmerken. De naam komt van het Franse batir: een snel opgetrokken vesting om een zwakke plek in een verdedigingssysteem te dichten.