Église Saint François d'Assise à l'Immaculée, Barokkerk in het centrum van Catania, Italië

San Francesco all'Immacolata heeft een kalksteengevel uit omstreeks 1854, met zestien halfzuilen en drie beelden: Antonius van Padua, de Onbevlekte Ontvangenis en Franciscus van Assisi. Het interieur is een drieschepige basiliek met Latijns kruis, verdeeld door zes pijlers, met een vloer van witte en blauwe marmeren tegels; het stucwerk is van Giuseppe Gianforma en zijn zoon Gioacchino.

Koningin Eleonora van Anjou, echtgenote van Frederik II van Aragón, stichtte hier in 1329 de eerste Franciscaanse kerk van Catania als dank voor het ontkomen aan de Etna-uitbarsting; zij werd hier in 1343 begraven. De aardbeving van Val di Noto in 1693 verwoestte het gebouw, dat in de 17e eeuw werd herbouwd. Een gedenkplaat en een modern graf in de kruising herinneren aan de koningin.

Op 2 augustus 1655 nodigde onderkoning Roderigo Mendoza y Roxas de bisschoppen van Sicilië, onder wie Marco Antonio Gussio van Catania, uit een plechtige gelofte aan de Onbevlekte Ontvangenis af te leggen. De kerk bewaart een processiestatue van de Onbevlekte Ontvangenis uit 1745, toegeschreven aan Michele Orlando, en een kapel van de Zielen in het Vagevuur waar het Broederschap van de Slaven van de Onbevlekte Ontvangenis begrafenisrecht in de crypte had.

De kerk is westwaarts gericht op de Piazza San Francesco, met drie deuren in de kalkstenen gevel. Een hek en een balustrade met vier pijlers die de beelden van San Giuseppe da Copertino, Sant'Agata, Santa Chiara en San Bonaventura dragen, staan voor de treden van lavasteen. De noordelijke toren doet dienst als klokkentoren.

De noordelijke torentje functioneert als klokkentoren met drie bronzen klokken die gedurende eeuwen diensten voor de stad hebben aangekondigd. Daarboven bevinden zich ijzeren windvanen die de windstreken aangeven.