Abbazia di San Savino, Romaanse abdij in Montione, Cascina, Italië

Badia San Savino is een versterkt Romaans abdijcomplex in Montione, Cascina, met een omvang van 56 bij 67,70 meter, gebouwd op een kunstmatige heuvel (motta) tegen Arno-overstromingen. Het telt twee niveaus: dienstruimten (opslag, stallen, kelders) openen zich op het westen en zuiden, een steile overdekte stenen helling leidt naar de vertrekken van de monniken. Ondanks latere daken en kleine ramen is de gekanteelde kroonlijst nog herkenbaar.

Drie Longobardische broers, Gumberto, Ildiberto en Gumbardo, stichtten het klooster op 30 april 780; Gumberto werd de eerste abt volgens de benedictijnse regel. Een overstroming van de Arno tussen 1115 en 1122 verwoestte het oorspronkelijke gebouw in Ceragiolo, en abt Guidone liet het op de huidige plaats herbouwen, zoals blijkt uit een akte van 10 januari 1122. De abdij bleef tot 1326 afhankelijk van Camaldoli, toen haar abten onafhankelijk werden.

Het complex heet nog steeds "Badia", van het Latijnse abbatia, en sinds 1795 behoort de voormalige boerderij toe aan de nazaten van een Pisaanse grootgrondbezittersfamilie, terwijl de monnikscellen tot appartementen zijn verbouwd. Op de binnenplaats naast de kerk ziet men de graankuilen, een put en de cisterne in het midden van de groentetuin. Op de muur van een huis aan de zuidkant herinneren friesen van duidelijk oosterse oorsprong aan de kruistochten naar het Heilige Land.

De abdij staat op een kunstmatige heuvel (Motta) die is opgeworpen tegen overstromingen van de Arno. Naar het bovenste niveau klim je via een steile, overwelfde stenen helling. De oude monnikscellen zijn nu privéwoningen, waardoor vooral de monumentale ingang, de trap naar de kerk en de binnenplaats met graankuilen, put en cisterne zichtbaar zijn.

Op de muur van een huis aan de zuidkant herinneren friesen van duidelijk oosterse oorsprong aan de kruistochten naar het Heilige Land. In de binnenplaats naast de kerk zijn graankuilen, een put en de cisterne in het midden van de groentetuin te zien. De monumentale ingang met zijn trap bewaart in het gewelf nog de mezekouwen en de plaatsen van de oude valhekken.