San Michele degli Scalzi, Romaanse kerk in Pisa, Italië

San Michele degli Scalzi is een kerk in het oosten van Pisa; de onvoltooide gevel heeft onderaan marmer uit de nabije groeven van San Giuliano en bovenaan een bakstenen topgevel met een roosvenster uit de 17e eeuw. Vijf blinde bogen op zuilen omlijsten drie portalen met timpanen; de middelste architraaf draagt een Byzantijns reliëf van de engelenhiërarchieën, het timpaan een kopie van een zegenende Christus uit 1203-1204, waarvan het origineel in het Museo di San Matteo staat. Het interieur heeft drie schepen van acht traveeën, een halfronde apsis en houten spanten.

Een oratorium is vanaf 1025 gedocumenteerd aan de moerassige oever van de Arno. In 1178 werd het aangrenzende klooster toegewezen aan benedictijnen van Santa Maria di Pulsano sul Gargano, de barrevoetse „Scalzi”, en de eerste verbouwing van de kerk was in 1204 voltooid. In 1463 namen de Lateraanse kanunniken over en in 1596 kwam er een cassetteplafond; in 1774 volgden de Olivetanen. Bombardementen in de Tweede Wereldoorlog verwoestten het rechter schip, de overstroming van 1949 richtte meer schade aan.

De naam verwijst naar de benedictijnen van Pulsanesia die hier woonden en barvoets liepen als geestelijke praktijk. Bezoekers kunnen zien hoe het middeleeuwse interieur en kunstwerken het leven van deze monniken weerspiegelen.

De kerk is op de meeste weekdagen geopend, met wisselende openingstijden afhankelijk van de dag. Het is het beste om 's ochtends te bezoeken wanneer de lichtomstandigheden optimaal zijn om de details van de marmeren gevel te bekijken.

De klokkentoren helt ongeveer 5 graden naar de Arno, meer dan de beroemde toren van de stad. De bovenste bakstenen verdiepingen dragen islamitische keramische schalen uit de 12e eeuw, nu vervangen door kopieën, en de drie klokken die in 1954 door de gieterij Picasso in Genua opnieuw werden gegoten, worden door vaste hamers aangeslagen zodat de toren niet zwaait.