Kermanshah

Kermanshah is een grote stad in de provincie Kermanshah in West-Iran, gelegen op 1350 meter hoogte in een vruchtbare vallei langs de rivier Qareh Su. De nederzetting verbindt het Middellandse Zeegebied met Centraal-Azië en functioneert als landbouwcentrum met gemechaniseerde irrigatiesystemen die tarwe, gerst, maïs, fruit en groenten produceren in de omliggende valleien.

De Sassanidische heerser Bahram IV stichtte de nederzetting in 390 n.Chr. als rustplaats voor militaire troepen die reisden tussen Mesopotamië en de oostelijke provincies. De stad groeide uit tot een belangrijk administratief centrum voor de regio en diende later onder verschillende dynastieën als knooppunt op handelsroutes.

De bewoners spreken Zuid-Koerdisch in het dagelijks leven en onderhouden muziektraditie die in theehuizen en familiebijeenkomsten worden uitgevoerd. Deze melodieën vermengen Perzische en Turkse invloeden door gedeelde instrumenten zoals de tanbur, een langhalsluit die al eeuwenlang door de regio weerklinkt.

De stad ligt aan een hoofdweg die Bagdad en Teheran verbindt, waardoor aankomst vanuit beide richtingen eenvoudig is. Het klimaat is gematigd met hete zomers en koude winters, dus lente en herfst bieden de aangenaamste omstandigheden om door de stad te wandelen.

Het Behistun-opschrift in de buurt bevat tekst in drie oude talen uitgehouwen op een rotswand en hielp geleerden vroege Perzische schriftsystemen te ontcijferen. De meertalige gravure werd een sleutel tot begrip van spijkerschrift in de 19e eeuw, net zoals de steen van Rosetta dat deed voor Egyptische hiërogliefen.