Rajarani Temple, Hindoetempel in Bhubaneswar, India

De Rajarani-tempel is een hindoe-heiligdom uit zandsteenbouw dat 18 meter hoog is met een centraal heiligdom en omringende binnenplaats. De buitenoppervlakken vertonen ingewikkelde stenen beeldhouwwerken van goden, vrouwen en mythologische verhalen verdeeld over meerdere secties.

De tempel wordt op grond van zijn beeldhouw- en bouwstijl gedateerd in het midden van de 11e eeuw n.Chr.; Brown en S. K. Sarasvati (1953) plaatsen hem in de 11e–12e eeuw, tussen de Lingaraja- en Mukteshvara-tempel. Alleen Fergusson veronderstelde dat de bouw in 1105 n.Chr. begon. Onderzoekers schrijven hem toe aan Somavamshi-koningen en -koninginnen die uit centraal-India naar Odisha kwamen; zijn torens lijken op die van Khajuraho.

De naam Raja Rani komt van de gele en rode zandsteen, plaatselijk raja en rani genoemd. De tempel heet "liefdestempel" door de erotische afbeeldingen van paren; zijn slanke nayika-figuren wenden zich af van een asceet, houden een tak vast, kijken in een spiegel, doen een enkelband af of bespelen een instrument. Het toerismedepartement van Odisha houdt hier elk jaar van 18 tot 20 januari een Rajarani-muziekfestival, met gelijke aandacht voor Hindoestaanse, Karnatische en Odissi-muziek.

De tempel is een toegangsbewijs-monument dat wordt onderhouden door de Archaeological Survey of India. Hij staat op een verhoogd platform met drie profielen, dus er zijn enkele treden. De jagamohana-portiek werd in 1903 na instorting gerepareerd; het interieur is eenvoudig en voltooid. Het heiligdom meet binnen ongeveer 3,12 m in het vierkant.

Het heiligdom bevat geen beeld, waardoor de tempel alleen op grond van de nissen als shivaïstisch geldt. Het best bewaard zijn de acht richtingwachters (ashtadikpalas) op de middengevel van de kanika; het beeld van Varuna is gaaf en valt op door lichaamsversiering, kapsel en gezichtsuitdrukking.