Hauz Khas Complex, Middeleeuws gebouwencomplex in Zuid-Delhi, India

Het Hauz Khas Complex is een middeleeuwse locatie in het district South Delhi die een waterbekken, een islamitisch seminarium, een moskee, een grafmonument en diverse paviljoens omvat. De gebouwen staan in een L-vorm rond het grote waterbassin dat vroeger de omgeving van water voorzag.

Alauddin Khalji bouwde het waterbekken in het begin van de 14e eeuw om het nabijgelegen fort Siri te voorzien. Firoz Shah Tughlaq voegde tussen 1352 en 1354 de onderwijsgebouwen en zijn eigen mausoleum toe.

De naam Hauz Khas komt van het Perzische hauz (waterbekken) en khas (koninklijk), dus „koninklijk bekken“; het bekken heette eerst Hauz-i-Alai, naar Alauddin Khalji. De madrasa, gesticht in 1352, onderwees astronomie, wiskunde, geneeskunde, kalligrafie, grammatica en retorica, later Sanskriet, betaald uit giften van het hof. Het omliggende dorp heette Tarababad, „stad van vreugde“.

Het terrein heeft meerdere ingangen en verbonden paden die het verkennen van het gebied vergemakkelijken. Bezoekers kunnen aangrenzende gebieden zoals Deer Park en nabijgelegen metrostations te voet bereiken.

Het bekken besloeg oorspronkelijk ongeveer 50 hectare, met afmetingen van circa 600 m bij 700 m en 4 m waterdiepte, en heette eerst Hauz-i-Alai, naar Alauddin Khalji. De opslagcapaciteit aan het einde van elke moesson werd geschat op 0,8 M. Timur, die in 1398 bij Hauz Khas zijn kamp opsloeg, merkte op dat elke met steen en stuc beklede zijde van het bekken langer was dan een pijlscheut ver reikte.