Kangchenjunga, Berg tussen Taplejung District, Nepal en Sikkim, India

De hoofdtop van de Kanchenjunga reikt tot 8.586 m (28.169 ft); de Midden- en Zuidtop liggen op de grens van Nepal en Sikkim, de Westtop en Kangbachen in het Nepalese district Taplejung. Vier grote gletsjers stralen vanaf het massief uit, de bovenste hellingen zijn sneeuw en ijs boven steile rotswanden, met beboste ruggen eronder.

Deze top droeg de titel van hoogste ter wereld tot 1852, toen het Grote Trigonometrische Onderzoek van India vaststelde dat Mount Everest deze overtrof. De eerste beklimming vond plaats in 1955 door een Britse expeditie die enkele meters onder de top stopte uit respect voor de religieuze overtuigingen van de lokale bevolking.

De Tibetaanse naam gangs chen mdzod lnga betekent "vijf schatkamers van de grote sneeuw"; de gebroeders Schlagintweit verklaarden die als de vijf hoogste toppen of, volgens G. O. Dyhrenfurth, de vijf hoofdgletsjers. De Lhopo geloven dat de verborgen schatten — zout, goud, turkoois en edelstenen, heilige geschriften, harnas, graan en medicijn — zich aan de vromen tonen wanneer de wereld in gevaar is. De berg is heilig in Nepal en Sikkim; in het Pāncthare-dialect van het Limbu heet hij phɔktaŋluŋma, "steen met schouders".

Klimmers bereiken de top via routes aan de Nepalese kant, omdat India beklimmingen vanaf zijn grondgebied niet toestaat. De voorbereiding vereist gespecialiseerde uitrusting en meerdere weken acclimatisatie in hooggelegen kampen om het lichaam aan de extreme hoogte te laten wennen.

De eerste succesvolle klimmers in 1955 stopten enkele meters voor de eigenlijke top om de religieuze overtuigingen van de lokale bevolking te respecteren. Veel latere expedities hebben deze gewoonte overgenomen en raken ook het hoogste punt niet aan, waardoor het spirituele karakter van de plek behouden blijft.