Lucknow

De Gomti-rivier stroomt door het centrum van de stad en verdeelt deze in verschillende afzonderlijke gebieden, met brede lanen in de nieuwere wijken en smalle steegjes waar de oudere monumenten langs de oevers van de rivier staan. Bewoners verzamelen zich bij zonsopgang bij het water, terwijl bruggen beide kanten verbinden en woonwijken koppelen aan de markten en binnenplaatsen van de oude wijk.

Nawabs regeerden hier vanaf de 18e eeuw en gaven opdracht voor talrijke gebouwen die Perzische en Indiase architecturale stijlen in de hele stad vermengden. Na 1856 namen de Britten de controle over de regio over en herbouwden delen van de stedelijke indeling met nieuwe administratieve structuren en transportroutes.

Ambachtslieden beoefenen nog steeds Chikan-borduurwerk met de hand in de oude wijken, terwijl straatverkopers tunde kebabs bereiden op houtskoolgrills op drukke hoeken en de hele dag kletsen met vaste klanten. In de bazaars van de oude wijken zitten parfumeurs tussen rijen glazen flessen gevuld met attar-essenties en mengen zij geurige oliën volgens recepten die generaties lang binnen families zijn doorgegeven.

Bezoekers kunnen van oktober tot maart aangenamere temperaturen verwachten wanneer de zomerhitte afneemt en het gemakkelijker wordt om door de verschillende wijken te lopen en te voet te verkennen. De oudere wijken worden het beste te voet ervaren, terwijl openbaar vervoer en fietsriksha's beschikbaar zijn voor langere afstanden tussen monumenten en markten.

Onder de Rumi Darwaza-poort loopt een ondergronds waterkanaal dat ooit hielp de temperatuur in de aangrenzende kamers en zalen tijdens de heetste maanden te reguleren. Het systeem werkte zonder mechanische pompen en vertrouwde op natuurlijke waterdruk en luchtcirculatie die werd gecontroleerd door openingen die zorgvuldig in de muren waren geplaatst.