Tel Malhata

Tel Malhata is een archeologische plaats in de zuidelijke Negev met sporen van stenen gebouwen, aardewerkresten en oude gereedschappen verspreid over verschillende hoogtevels. De overblijfselen tonen een dicht patroon van menselijke bewoning met meerdere opgravingsgebieden die een duidelijk beeld geven van het oude leven hier.

De plaats was een belangrijk Bronstijd-nederzettingscentrum van ongeveer 3000 tot 1200 v.Chr. en diende als knooppunt voor handelsroutes door de Negev-regio. De bewoning eindigde in de Late Bronstijd en vormt ons begrip van oude economische netwerken in Zuid-Israël.

De nederzetting diende als ontmoetingspunt waar verschillende bevolkingen goederen uitwisselden en praktijken deelden, zoals blijkt uit de gevarieerde aardewerkstijlen en gevonden gereedschappen. Voorwerpen van het dagelijks leven onthullen hoe meerdere groepen hier coëxisteerden en elkaar wederzijds beïnvloedden.

Het terrein is toegankelijk via de Weg 31 via gemarkeerde paden, en ochtendbezoeken bieden het duidelijkste uitzicht om de overblijfselen te verkennen. De paden zijn relatief vlak, maar het gebied biedt weinig schaduw, dus zonnebescherming is belangrijk.

De plaats onthult resten van een geavanceerd waterbeheerssysteem dat bewoners in staat stelde landbouw te bedrijven in deze droge regio. Deze hydraulische structuren tonen geavanceerde technische kennis en aanpassing aan het ruwe klimaat.