Har Bnei Rasan, Bergpiek in de Golanhoogten, Israël

Har Bnei Rasan is een uitgedoofde vulkaanpiek in de Bashanit-keten, die 1.072 meter boven zeeniveau uitrijst. Op de top staan tien windturbines die in 1993 zijn geïnstalleerd, elk 30 meter hoog met bladen van 18 meter, die de omliggende nederzettingen van elektriciteit voorzien. De oostelijke, zuidelijke en westelijke hellingen maken deel uit van het natuurreservaat Bashanit-keten.

De Arabische naam Tell al-Ghassaniya bewaart de herinnering aan de bedoeïenenstammen van de Ghassaniden, die eind 3e eeuw n.Chr. uit Jemen kwamen, zich tot het christendom bekeerden en vaste nederzettingen op Byzantijns grondgebied stichtten. Later probeerden zij het christelijke gezag af te schudden, werden onderdrukt en moesten in 636 bij de Slag aan de Jarmuk voor Byzantium vechten; daarna verdwijnen zij uit de bronnen. Het Circassische dorp Mumsia, in 1878 aan de voet van de berg gesticht, werd in de Zesdaagse Oorlog verwoest.

De hellingen bevatten overblijfselen van het Circassische dorp Mumsia, gesticht in 1878 en verlaten tijdens het conflict van 1967. De plek draagt sporen van deze gemeenschap die ooit op deze hellingen leefde.

De oost-, zuid- en westhellingen horen bij het natuurreservaat van de Basjanit-bergkam, op de top staan de tien turbines van het windpark, elk 30 meter hoog met wieken van 18 meter. De aanloop gaat te voet vanaf de wegen op de Golan; de vulkanische bodem ligt open, dus neem water en windjack mee.

De Arabische naam Tall al-Ghassaniyya bewaart de herinnering aan de Ghassanidische bedoeïenenstammen, die eind 3e eeuw n.Chr. uit Jemen kwamen, zich in het Byzantijnse Rijk tot het christendom bekeerden en vaste nederzettingen stichtten. De Byzantijnen dwongen hen later in 636 te vechten in de Slag bij de Jarmuk, waarna zij blijkbaar verdwenen.