Tel Zayit, Archeologische vindplaats in Zuidelijk District, Israël.

Tel Zayit is een kleine archeologische tell van ongeveer 0,8 acre in de laagvlakte van de Shephelah, ongeveer 5 km ten noordoosten van Kiryat Gat en bij Route 335. De heuvel bewaart bewoningslagen van de Late Bronstijd tot de Mamlukse periode, met de grootste bewoning in de late Late Bronstijd van meer dan 30 dunam.

Tel Zayit was van de Late Bronstijd tot de Mamlukse periode bewoond en besloeg in de Late Bronstijd meer dan 30 dunam. In de IJzertijd IIa werd op de tell een nieuwe stad gesticht; het vroege aardewerk lijkt op dat van Tel Lachish en wordt met het koninkrijk Juda verbonden. De stad brandde rond 1200 v.Chr. en opnieuw in de 9e eeuw v.Chr.; Ron Tappy schrijft de latere verwoesting toe aan Hazaël van Aram, net als de brand van Tell es-Safi (Gat).

De naam Zayit betekent "olijf" in het Hebreeuws, en de tell ligt aan de weg die het Judese bergland met de Sjefela en Egypte verbond. Opgravingen in het nabije Tel Ekron tonen dat de streek in het begin van de Babylonische periode een groot centrum was voor de productie en uitvoer van olijfolie, bewerkt door plaatselijke Filistijnen.

Tel Zayit ligt ongeveer 5 km ten noordoosten van Kiryat Gat en enkele kilometers ten westen van kibboets Galon, langs weg 335. De tell beslaat circa 0,8 acre, met de belangrijkste resten op de top en de hellingen. De toegang gaat over de weg; de opgegraven zones zijn onbeschaduwd en de grond is ongelijk, dus stevig schoeisel is nuttig.

De in 2005 in een afgebrand huis gevonden Zayit-steen draagt in de eerste regel 22 letters van het alfabet, in een tweede regel de letters qoph, resh, shin en taw met twee scheidingstekens; op de andere zijde staan drie woorden. Het team van Ron Tappy dateerde hem in de 10e eeuw v.Chr., maar ook de 9e eeuw wordt bepleit.