Spit Bank Lighthouse, Maritiem navigatiehulpmiddel in de haven van Cork, Ierland.

Spit Bank Lighthouse is een achthoekige toren van plaatijzer met lantaarn, op een platform gedragen door negen gietijzeren schroefpalen van 60 cm diameter die ongeveer 5,2 m in de zeebodem zijn gedreven. De toren en lantaarn zijn wit geschilderd, het platform en de palen rood. Hij staat op een ondiepe bank tussen Spike Island en Cove Fort in de benedenhaven van Cork.

Alexander Mitchell, sinds 1802 blind, verhuisde in 1851 naar Cobh om toezicht te houden op de funderingswerken en zou de verbindingen vanaf kleine bootjes op de tast hebben gecontroleerd. Zijn negen gietijzeren schroefpalen van 60 cm diameter, ongeveer 5,2 m in de zeebodem gedraaid, dragen een platform met een achthoekig ijzeren licht van George Halpin. In 1853 voor het eerst ontstoken, verving het een onverlichte boei bij een bocht in de hoofdvaargeul; na een aanvaring in 1978 hersteld, werd het in 2013 gerenoveerd.

Het licht markeert de grens van de verplichte loodsdienst voor grote schepen die de haven van Cork binnenkomen; daar komt een loods aan boord. De wachters kwamen uit het minder dan een halve mijl verderop gelegen Cobh, omdat het bouwwerk geen vaste verblijfsruimte heeft. Toren en lantaarn zijn wit geschilderd, platform en palen rood.

De vuurtoren geeft 's nachts een wit licht af dat van grote afstand zichtbaar is, met een rood waarschuwingslicht dat extra veiligheid biedt aan schepen. Toegang tot de structuur zelf is beperkt omdat deze in open water staat, dus het is het beste om het vanuit nabijgelegen bootstochten of havenuitkijkpunten te bekijken.

De vuurtoren rust op negen onafhankelijke schroefpalen die afzonderlijk in de zeebodem zijn gedraaid in plaats van op conventionele funderingen te vertrouwen. Dit ontwerp stelt de structuur in staat om licht te schommelen tijdens stormen in plaats van kracht stijf te weerstaan.