Father Mathew Bridge, Stenen brug over de rivier Liffey in Dublin, Ierland

Father Mathew Bridge is een stenen oversteek van de River Liffey die Merchants Quay in het zuiden met Church Street in het noorden verbindt. De granieten structuur heeft drie elliptische bogen en brede wegdekken die zowel voertuig- als voetgangersverkeer mogelijk maken.

Rond 1014 stond hier een houten brug, die eeuwenlang werd hersteld en begin 13e eeuw werd vervangen door een door koning Jan goedgekeurde Normandische brug. Nadat hoogwater die verwoestte, bouwden de dominicanen van het Ostmantown-klooster in 1428 een stenen brug met vier bogen die bijna 400 jaar dienst deed. George Knowles ontwierp de huidige granieten brug met drie bogen, in 1818 geopend als Whitworth Bridge, in de jaren twintig omgedoopt tot Dublin Bridge en in 1938 tot Father Mathew Bridge.

De brug is vernoemd naar pater Theobald Mathew, een kapucijn geboren in Thomastown, County Tipperary, bekend als de Apostel van de Matigheid. De naamsverandering in 1938 volgde een Dubliner traditie om voorvechters van onthouding te eren. Mathew leidde in de 19e eeuw een massale onthoudingsbeweging; zijn naam wordt nog dagelijks gelezen door voetgangers tussen Merchants Quay en Church Street.

De brug biedt goed toegang voor voetgangers en voertuigen met brede, vlakke oppervlakken aan beide zijden. Het fungeert als een centrale overgang tussen de riviergebieden in het noorden en zuiden van Dublin en kan op elk moment van de dag worden gebruikt.

De middeleeuwse Dublin Bridge droeg winkels, huizen, een herberg en de Sint-Mariakapel op haar pijlers, met torens aan beide uiteinden. In 1312 werd burgemeester Geoffrey de Morton berispt omdat hij zonder toestemming een huis op de brug had gebouwd; zijn schoonzoon John de Grauntsete voltooide de torens en bouwde de kapel. Tol en kapel waren nog in 1762 in gebruik.