Kerektemplom, Katholiek kerkgebouw in Balatonfüred, Hongarije.

De Ronde Kerk in Balatonfüred is een rooms-katholieke kapel in neoclassicistische stijl, gebouwd op een Grieks kruis en geïnspireerd op het Romeinse Pantheon. Op de koepel staat een lantaarn met een kruis dat in 1844 werd geplaatst. Binnen toont het hoogaltaarstuk Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de put van Jakob, onder een palmboom.

Badgasten die het mineraalwater „Savanyóvíz” dronken, vroegen vanaf de jaren 1850 om een kapel in de badwijk; de bouw van het gebouw met Grieks-kruisplattegrond begon in 1841 naar plannen van de architect Antal Frumann uit Győr, geïnspireerd op het Romeinse Pantheon. De eerste steen werd gelegd op 21 september 1841; het geld raakte op en de benedictijnenabdij van Tihany leende in 1845 van graaf Róbert Zichy. Het kruis werd op 4 december 1844 op de lantaarn geplaatst en abt Béla Bresztyenszky wijdde de kerk op 21 juni 1846, met Ferenc Deák erbij.

Het hoogaltaarstuk toont Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de put van Jakob, geschilderd door de Oostenrijkse Henriette Kärling van het hof van de palatijn; model voor de vrouw was Eleonóra Szentgyörgyi Horváth. De putscène verwijst naar de zure-waterbron. Het origineel was van Annibale Carracci, 17e eeuw. De vier evangelisten op de koepel zijn van Ferenc Pucher de Oudere uit Veszprém.

De kapel staat in de oude badwijk Fürdőtelep, op de kruising van de wegen naar de pier en het harthospitaal Szívkórház. Het gebouw heeft een Grieks kruis als plattegrond met koepel en lantaarn; let op het kruis dat de rentmeester-timmerman Vencel Hayek op 4 december 1844 op de lantaarn plaatste. Bij de ingang hangen twee bronzen reliëfs ter herinnering aan vluchtelingen die in 1919 voor de communistische terreur in Balatonfüred onderdak vonden; het reliëf „Mit féltek, kicsinyhitűek” werd in 1928 onthuld, eind jaren veertig verwijderd, op de pastorie bewaard en begin jaren negentig teruggeplaatst.

Het schilderij van het hoofdaltaar toont Jezus en de Samaritaanse bij de put van Jakob; volgens familiepapieren stond Eleonóra Szentgyörgyi Horváth model voor de vrouw. De putscène verwijst naar de zure bron en haar genezende reputatie. Het origineel is van Annibale Carracci uit de 17e eeuw; het exemplaar hier is van de Oostenrijkse schilderes Henriette Kärling, die aan het hof van de palatijn verbleef.