Szabolcs earthwork, Middeleeuwse versterking in Szabolcs, Hongarije.

De aarden wal van Szabolcs is een vroegmiddeleeuws fort van aangestampte aarde in het dorp Szabolcs in het noordoosten van Hongarije. Het terrein bestaat uit verhoogde aarden wallen en omringende grachten op een zachte helling vlak bij de rivier de Tisza.

Opgravingen dateren de wal rond 950, toen hij mogelijk de zetel van een Hongaars stamhoofd was; Anonymus schrijft de bouw toe aan leider Szabolcs na de landname. Twee zijden volgden de hoge oever van de Tisza, de derde en langste werd als kunstmatige rivierarm gegraven, waardoor de vesting op een eiland lag. In de tweede helft van de 11e eeuw werden de wallen verhoogd en verzwaard tegen invallen van Oezen en Koemanen (1068, 1085, 1091); de eerste schriftelijke vermelding is de synode van Szabolcs in 1092 onder koning Ladislaus. Na de schenkingen van Andreas II nam Mongoolse ruiterij de vesting in tijdens de Tataarse inval en verwoestte haar, waarmee haar militaire rol eindigde.

De naam Szabolcs komt van de stamleider die volgens de kroniekschrijver Anonymus het fort na de Hongaarse verovering liet bouwen. Het dorp en later het comitaat Szabolcs namen deze naam over. Sinds 1996 staat bij de ingang een standbeeld van vorst Szabolcs, geplaatst ter gelegenheid van de 1100e verjaardag van de verovering.

De wal ligt net ten noorden van het dorp Szabolcs; van weg 3821 sla je de Petőfi út in. Ook kanoërs op de Tisza kunnen vanaf de rivier naderen. Drie openingen in de wallen markeren de vroegere geplaveide poorten, en een kuil binnenin was misschien een cisterne of put. De grasbegroeide rug wordt te voet belopen, over oneffen grond.

Hoewel er op het terrein nauwelijks gebouwd is sinds de middeleeuwen, hebben archeologische opgravingen voorwerpen opgeleverd uit de vroegste Hongaarse nederzettingsperiode. Zulke vondsten zijn buiten musea zelden te zien, wat deze locatie in de open lucht tot een uitzondering maakt.