Grotte Sarrazine

De Grotte Sarrazine is een kalksteengrotteingang onder een 100 meter hoog en 30 meter breed booggewelf aan de voet van een klif in het departement Doubs. De opening markeert een plek waar ondergrondse wateren aan het oppervlak uitkomen.

Eugène Fournier onderzocht de grotte eerst in 1910, terwijl uitgebreidere verkeningen in 1950 plaatsvonden door de Parijse Speleologische Club. Deze systematische onderzoeken leidden tot het in kaart brengen van eerder onbekende ondergrondse gedeelten.

De schilder Gustave Courbet vereeuwigde de grotteingang in zijn kunstwerk uit 1864 getiteld 'La Grotte Sarrazine près Nans-sous-Sainte-Anne'. Het schilderij toont hoe deze plek kunstenaars door de eeuwen heen heeft geïnspireerd.

Toegang tot de grotte is via een wandelpad dat begint bij de parkeerplaats van de Lison-bron, dat twee voetgangerbruggen over de rivieren Lison en Bief Sarrazin oversteekt. Het terrein is relatief vlak en begaanbaar voor de meeste bezoekers.

Bij overstromingsgebeurtenissen transformeert de normaal droge grot in een krachtige terugvloei, waarbij tot 16 kubieke meter water per seconde door de beek Bief Sarrazin wordt afgevoerd. Deze plotselinge verandering onthult de verborgen kracht van het ondergrondse watersysteem.