Taillanderie de Nans-sous-Sainte-Anne, Industrieel erfgoed werkplaats in Nans-sous-Sainte-Anne, Frankrijk

De Taillanderie de Nans-sous-Sainte-Anne is een voormalige fabriek van snijgereedschap aan de Arcange-beek in la Doye. Het gebouw van steen en metselwerk heeft een dak van rode kleipannen, een groot waterrad met donkere metalen spaken en houten velg in de linkerfacade, en een smalle houten goot die water op het rad leidt. Het onderste deel is van ruwe grijze steen; het bovenste deel boven het rad is lichtcrème gepleisterd. Een kleine vierkante stenen schoorsteen steekt boven groen omrande vensters uit.

De taillanderie werd in 1828 opgericht door de familie Lagrange en vanaf 1865 overgenomen door de familie Philibert, die haar op de zeisenproductie richtte. Tussen 1890 en 1914 maakten twintig tot vijfentwintig arbeiders jaarlijks 35.000 werktuigen, waarvan meer dan 20.000 zeisen, een twintigste van de Franse markt. De mechanisatie van maaimachines na de Eerste Wereldoorlog leidde tot verval; in 1969 sloot de fabriek met drie arbeiders en 3.000 zeisen per jaar, en op 16 november 1984 werd zij als monument historique geklasseerd.

De naam „taillanderie" duidt werkplaatsen aan waar snijgereedschap voor de landbouw werd gemaakt, zoals zeisen en snoeimessen. Omdat het terrein buiten het dorp lag, sliepen arbeiders en leerlingen ter plaatse; een expositieruimte vertelt nu over hun leefomstandigheden en de vervaardiging van de werktuigen.

Het terrein is seizoensgebonden geopend, vooral van april tot oktober, met langere openingstijden in de warmere maanden. Rondleidingen zijn beschikbaar en helpen bezoekers te begrijpen hoe de oude machines werkten en hoe het productieproces verliep.

De twee eiken blaasbalgen van elk 2 ton hangen aan de dakconstructie en werken afwisselend: de ene zuigt lucht aan terwijl de andere die via een buis naar de smidsvuren in het atelier blaast. Het geheel dateert van 1886 en wordt in de bronnen als uniek in Europa beschreven.