Botanic school of Jardin des Plantes, Botanisch onderwijscentrum in Jardin des Plantes, Frankrijk.

De École de botanique ligt in het midden van de Jardin des Plantes, begrensd door de Allée Cuvier in het noorden en de Allée Lacroix in het zuiden, met de westelijke ingang tegenover die van de grote kas. De bedden volgen de APG III-classificatie van 2009, met één voorbeeldsoort per familie en geslacht, en vier vakken tonen aanpassing, diversificatie, evolutionaire convergenties en de richting van de evolutie. In het midden staat een lariciopijn, in 1774 geplant uit door Étienne-François Turgot uit Corsica meegebrachte zaden, in de 19de eeuw door de bliksem getroffen en daarom geknot.

Plantkunde werd hier vanaf de 16e eeuw onderwezen door Nicolas Houël, maar de school zelf ontstond in 1635, negen jaar na de oprichting van de Jardin royal des plantes médicinales in 1626. Antoine-Laurent de Jussieu en André Thouin legden in het laatste kwart van de 18e eeuw de huidige grenzen vast, Thouin en René Desfontaines begin 19e eeuw de topografie. De beplanting werd herschikt in 1683, 1773-1774, 1824, 1843 en 1954-1957; van 1957 tot 2008 volgens de classificatie van Adolf Engler (1924), sinds 2017 volgens het APG III-systeem van 2009.

De naam weerspiegelt de oorspronkelijke functie als onderwijsruimte voor botanie en plantenstudies. Bezoekers kunnen zien hoe planten voor onderwijsdoeleinden zijn geordend en hoe studenten en onderzoekers de gronden gebruiken voor praktisch leren.

De westelijke ingang ligt tegenover die van de grote kas, de ingang tegenover de ecologische tuin; in het noorden grenst de tuin aan de allée Cuvier, in het zuiden aan de allée Lacroix. Een ondergrondse doorgang aan de noordwestkant leidt naar de naburige alpengarten, die in december, januari en februari gesloten is. De bedden liggen rond een centrale oriëntatietafel.

In het midden staat een Corsicaanse den (Pinus nigra), gekweekt uit zaden die Étienne-François Turgot van een reis naar Corsica meebracht en in 1774 op de plek van de coniferengroep is geplant. In de 19e eeuw door de bliksem getroffen, werd hij geknot en staat er nog steeds, lager dan zijn buren.