Hôtel Dubocage de Bléville, Privéwoning in Le Havre, Frankrijk.

Het Hôtel Dubocage de Bléville is een drielaags privéherenhuis in Le Havre met een L-vormige indeling en ongeveer 20 ramen. Het gebouw combineert leisteen, zwarte vuursteen, baksteen en steen uit Caen.

Scheepsreder en koninklijk kaper Michel Joseph Dubocage verwierf in 1706 enkele kleine huizen in de wijk Saint-François in Le Havre, kocht in 1716 grond met gebouwen en liet een nieuw huis tegen het eerste aan bouwen. Deze twee verbonden huizen vormen het huidige museum. Zijn zoon Michel Joseph Dubocage de Bléville, handelaar en naturalist, erfde het huis en richtte er een rariteitenkabinet in. De stad kocht het pand in 1919; op 4 oktober 1946 werd het als monument historique ingeschreven.

Het gebouw dankt zijn naam aan Michel Joseph Dubocage (1676-1727) en zijn zoon Michel Joseph Dubocage de Bléville (1707-1756). De zoon, koopman en naturalist, richtte in het huis een rariteitenkabinet in. De vaste collectie van het museum, getoond naast tijdelijke tentoonstellingen, omvat portretten, landschappen, gravures, Chinees porselein en glaswerk.

Het museum beslaat twee aaneengesloten huizen aan de rue Jérôme-Bellamarto 1-3 in de wijk Saint-François, met toegang via de binnenplaats waar de Franse tuin ligt. De in 2009 gerenoveerde interieurs dienen als expositieruimtes, dus het bezoek hangt af van de openingen van de tijdelijke tentoonstellingen van het museum. De trap in het rechterdeel is zelf als monument historique beschermd.

Het exterieur toont een zeldzame combinatie van regionaal vuursteen, baksteen en houttimmering die Normandische bouwstijlen bewaart. Dit vakmanschap is zelden te zien in eigentijdse architectuur, waardoor het een venster vormt op het traditionele bouwerfgoed van de regio.