Église Saint-Waast de Soissons, Neogotische kerk in Soissons, Frankrijk

De Église Saint-Waast is een neogotisch gebouw aan de rue Nicolas Berlette 6 in Soissons, vanaf 1851 opgetrokken door diocesaan architect Émile Boeswillwald, die zich liet inspireren door het uiterlijk van de vroegere kerk op die plek. Ze is 35 meter lang en 16 meter hoog, met een vierkante torenportaal bekroond door een spits en vier kleine torentjes, een breed schip met vlak plafond en een rond koor tussen twee zuilen. Beelden sieren de muren van de zijbeuken; slechts twee glasramen overleefden de Eerste Wereldoorlog.

Lodewijk VII stichtte in de 12e eeuw een kapittelkerk met twaalf kanunniken op de plaats van een 7e-eeuwse kapel. Beschadigd in de Honderdjarige Oorlog en de godsdienstoorlogen, werd ze in de 17e eeuw gerestaureerd onder bisschop Simon Legras. Tijdens de Revolutie als nationaal goed verkocht, diende ze als salpeterwerkplaats en verviel tot ruïne; later kwam op het terrein een gasfabriek. De huidige kerk werd vanaf 1851 gebouwd naar ontwerp van Émile Boeswillwald en op 16 oktober 1855 ingewijd.

De kerk is een actieve gebedplaats waar bewoners samenkomen voor zondagsmissen en religieuze vieringen. Ze werkt als een spiritueel centrum dat het gemeenschapsleven van Soissons vorm geeft.

De kerk ligt in Soissons en is gemakkelijk te voet bereikbaar vanuit het stadscentrum. Het verwelkomt bezoekers tijdens zondagse diensten en religieuze vieringen, wat het toegankelijk maakt voor wie wil kijken of deelnemen aan aanbidding.

De huidige kerk is niet het middeleeuwse gebouw: dat werd tijdens de Revolutie als nationaal goed verkocht, diende als salpeterwerkplaats en verviel tot ruïne; op die plek kwam vanaf het midden van de 19e eeuw een gasfabriek. De nieuwe neogotische kerk werd vanaf 1851 opgetrokken, de eerste steen gelegd door bisschop Paul-Armand Cardon de Garsignies en burgemeester Barthélémy Périn, en op 16 oktober 1855 ingewijd.