Conche Verte, Neolithische menhir in Olonne-sur-Mer, Frankrijk

De Conche Verte, ook wel menhir van de kluis Saint-Vivence genoemd, is een menhir van mica-schist in Olonne-sur-Mer, gemeente Les Sables-d'Olonne, Vendée. De weer rechtop gezette steen is 3,15 m hoog, 1,50 m breed en aan de voet hoogstens 0,50 m dik, en loopt toe naar een afgeronde top. Het ruwe, grijsbruine oppervlak is gevlekt met lichtere plekken, over de voorzijde loopt een verticale rand en in de linkeronderrand is een inkeping uitgespaard.

De steen stamt uit het Neolithicum en was onderdeel van een vroeg bewoningssysteem langs de Franse Atlantische kust. Archeologisch onderzoek aan het begin van de 20e eeuw onthulde gereedschappen en stenen die onder het monument begraven waren.

De naam Conche Verte verwijst naar de baai, en de steen wordt ook wel menhir van de Ermitage de Saint-Vivence genoemd. Hij wordt al in 1865 vermeld en werd in 1901 door Marcel Baudouin onder het duin herontdekt. Het bij zijn opgraving gevonden fragment van een gepolijste amfiboliet bijl is een detail om in lokale collecties te zoeken.

De menhir staat op open zandgrond tussen lage begroeiing, niet in een bos. Hij werd in 1901 onder het duin bedolven aangetroffen en weer rechtop gezet en rijst nu 3,15 m boven de kale bodem uit. Men nadert te voet over zand; de grond is oneffen en een gemarkeerd pad of parkeerplaats is niet bekend.

Onder de steen ligt een laag verduisterde aarde die aantoont dat zandduinen zich vormden na de oprichting van het menhir. Dit onthult hoeveel het kustlandschap in de loop van millennia is verschoven.