Campo Santo de Perpignan, Middeleeuwse kloosterbegraafplaats in Perpignan, Frankrijk

De Campo Santo van Perpignan is een middeleeuws kloosterkerkhof met drie bewaarde galerijen van spitsbogen, elk ongeveer 56 meter lang, gebouwd van baksteen en lichte steen rond een aarden binnenplaats. Op een hoek staat een toren met vier kleine boogopeningen en een metalen kooi, en een rood pannendak bedekt een vleugel.

De werkzaamheden aan de kruisgang begonnen al in 1298, vóór de grafsteen van 1302 van hebdomadarius Guillem Jorda, „initiator van het kruisgangwerk”. Een verordening van koning Jacobus II van Majorca van 21 maart 1331 beval de hervatting van de werken, omdat de nieuwe Sint-Janskerk het oude kerkhof ten zuiden van Saint-Jean-le-Vieux overschreed. De muren en de Funerària-kapel werden op 30 juni 1910 geklasseerd als historisch monument.

De grafplekken tonen de wapenschilden van vooraanstaande families uit Perpignan, wat aantoont hoe sociale rang de plaatsing in de begraafplaats bepaalde. Deze familiesymbolen zijn nog steeds zichtbaar op de grafstenen en stenen muren.

De plek ligt direct ten oosten van de kathedraal Saint-Jean-Baptiste en de kapel Devot Crist, in de oude binnenstad van Perpignan. Omdat de westelijke galerij in 1825 werd gesloopt, komt men de binnenplaats vanaf die kant binnen; de drie overgebleven galerijen begrenzen de andere drie zijden. De kapel Funerària ligt in de noordoosthoek.

Het centrale ossuarium werd in 1321 aangelegd om de armsten te begraven, terwijl rijke families gotische nissen met wapenschilden langs de galerijen bezaten. Na de Franse Revolutie diende het gebouw het leger als opslagplaats en stal, en de gendarmerie gebruikte het tot 1984.