Théatre gallo-romain de Thénac, Romeins theater in Thénac, Frankrijk

Het Théâtre gallo-romain de Thénac is een theater met arena van minstens 84 m doorsnee, met de cavea naar het oosten gericht, gebouwd in klein metselwerk van lokaal Campanisch kalksteen op vlak terrein. Het orchestra en de onderste cavea rusten op de licht uitgegraven kalksteenondergrond; de ringmuur wordt versterkt door halfcilindrische, naar binnen gekeerde steunberen tegen de druk van de aarden ophoging, en vijf stralende vomitoria verdelen de zitrijen in zes cunei. Vandaag markeren een gebogen aardebank en een gazon de plek.

Het theater maakte deel uit van een landelijk heiligdom 5 km ten zuiden van Saintes (Mediolanum Santonum), tussen twee antieke wegen die die stad met Bordeaux verbonden, met een bron en thermen. De architectuur wijst op bouw onder Nero. Vanaf het einde van de 2e eeuw minder gebruikt, bleef het minstens tot het derde kwart van de 3e eeuw in dienst en daarna deed het dienst als steengroeve. In 1825-1828 gedeeltelijk opgegraven door René Eschassériaux, werd het op 18 december 1990 geklasseerd als monument historique en sinds 2000 is het eigendom van de gemeente.

De naam „Arènes” komt van de arenavorm van het theater: de 46,20 m brede, licht uitstekende halfronde orchestra was geschikt voor andere voorstellingen dan klassiek toneel. Twee rijen zitplaatsen bij de orchestra lijken voor hoogwaardigheidsbekleders bestemd. Talrijke op het terrein gevonden spijkers wijzen op houten tribunes en een houten toneelgebouw.

Het theater ligt op vlak terrein, niet op een helling: het orchestra en het onderste deel van de cavea rusten direct op de licht uitgeholde kalksteenondergrond. Het bovenste deel van de cavea is gevuld met aarde die door inwendige steunberen wordt tegengehouden; de zichtbare aardebank is een landschappelijke inrichting. Sinds 2000 is het monument eigendom van de gemeente Thénac.

De ringmuur van de cavea wordt versterkt door halfcilindrische, naar binnen gerichte steunberen, een constructie die ook in Augst of Vieux-la-Romaine voorkomt en die de druk van de als ophoging gebruikte aarde in het bovenste deel van het bouwwerk moet weerstaan. Vijf stralende vomitoria verdelen de cavea in zes sectoren.