Oppidum des Châteliers, Archeologische vindplaats in Amboise, Frankrijk.

Het Oppidum des Châteliers is een archeologische site verspreid over een kalkstenen plateau met zichtbare overblijfselen van tempels, woningen en ambachtelijke werkplaatsen uit oude tijden. De plaats ligt verheven boven het punt waar twee rivieren samenkomen, wat natuurlijke verdedigingsvoordelen creëert die nog steeds gemarkeerd zijn door oude walmuren.

Het plateau werd in het Neolithicum permanent bewoond; een 230 m lange wal met gracht ervoor omsloot ongeveer 8 ha aan de punt waar nu het kasteel van Amboise staat, en aan de zuidkant daarvan werd een depot van wapens, sieraden en onderdelen van pronkwagens gevonden. Aan het einde van de ijzertijd breidde het oppidum oostwaarts uit tot meer dan 50 ha, met een nieuwe wal die tot omstreeks 70 v.Chr. werd verbouwd, en het was mogelijk de 'hoofdstad' van de Turones onder de naam Ambacia. De traditie van Amboise plaatst Caesars legerkamp hier na het beleg van Avaricum in 52 v.Chr., zonder archeologisch bewijs.

De naam Ambacia, door Sulpicius Severus vermeld als Ambaciensis vicus, komt waarschijnlijk van het Gallische ambe, dat nabijheid van water aanduidt, passend bij de spur boven de Loire en de Amasse. Hier stonden minstens drie fana van de ijzertijd tot de oudheid, en er zijn werkplaatsen voor aardewerk, weven, metaalbewerking en beenbewerking opgegraven.

De site is toegankelijk maar sommige walmuurstructuren zijn zwak en deels op privéterrein dat de verkenning in bepaalde gebieden kan beperken. Het helpt om langzaam over het plateau te lopen en op grondongelijkeden te letten die sporen van oude gebouwen en vestingwerken onthullen.

De Butte de César, precies in het midden van het plateau, kreeg haar naam pas in de 19e eeuw; mogelijk is het een grafheuvel uit de 5e eeuw v.Chr., en ze ligt ruim ten oosten van de eerste neolithische of bronstijdwal, niet erbinnen. De bijna 800 m lange aarden wal die de spoor afsluit, vormt de oostrand van het terrein.