Château de Kéranroux, Kasteel in Morlaix, Finistère, Frankrijk

Het Château de Kéranroux is een stenen gebouw van drie verdiepingen met een grijs leien dak, in klassieke stijl en volstrekt symmetrisch. Een middenblok met fronton en dakkapel, bekroond door een dubbel zadeldak en twee schoorstenen, wordt geflankeerd door twee gelijke vleugels van vier traveeën, elk met een eigen schoorsteen. De vooruitspringende granieten deur met het wapen van Paul de Champagny en zijn vrouw bereikt men via een gebogen stenen trap rond een standbeeld, eindigend op een terras boven het park.

Het land behoorde toe aan Yvon de Keranroux, die in 1301 door Henri V, graaf van Léon, belast zou zijn met het onderhoud van het bos van Cuburien. In 1543 kocht Alain de la Forest het landgoed, dat vier eeuwen in zijn nageslacht bleef. In 1773 erfde François Gabriel de la Fruglaye een vervallen 17e-eeuws landhuis en liet tussen 1773 en 1774 het huidige kasteel op de hoogte bouwen. Zijn zoon Paul Émile, officier bij de dragonders, vluchtte in 1792 uit Frankrijk na een poging Madame Royale uit de Temple te bevrijden en keerde in 1802 terug.

Marie de la Fruglaye liet de kapel tussen 1839 en 1843 bouwen; de waterspuwers beelden everzwijnen, apen en draken uit. Zij ligt er begraven; tijdens de cholera-epidemie van 1832 verzorgde zij de bevolking, toen het kasteel als hospitaal diende. Het geallieerde bombardement verwoestte de glasramen en beschadigde de zuilen. Buiten ligt de liggende graftombe van Gilles de la Noé, in de 17e eeuw gebeeldhouwd door Roland Doré.

Het kasteel ligt 2,8 km ten noordwesten van het centrum van Morlaix, en het grote park is sinds de tijd van de familie de Beaufort vrij toegankelijk. Er zijn de feeënfontein, de molenruïne, het oude washuis en de ruïne van de kapel Notre-Dame de la Clarté te zien.

Het duivenhok ten noordoosten van het kasteel is het enige in de gemeente Ploujean; het werd in de 16e eeuw gebouwd uit leisteenstenen met rijen roze graniet. Het geallieerde bombardement spaarde het, omdat de vliegers dachten dat de Duitse bezetters er munitie opsloegen.