Maison de la Négritude, Museum over slavernij en mensenrechten in Champagney, Frankrijk

Het Maison de la Négritude et des Droits de l'Homme is gevestigd in een lichtbeige gebouw met twee zadeldaken van rode pannen aan de Grande Rue 24 in Champagney. Baksteenkruisen sieren de rechtergevel en een wit hangbord draagt de naam van het museum. Achter een metalen hek ligt een centrale boogdeur met glas, geflankeerd door plantenbakken; een boogvenster en -deur bevinden zich onder een muurinscriptie.

Champagney was een van de weinige Franse dorpsgemeenschappen die de slavernij veroordeelden: artikel 29 van het cahier de doléances van 1789, het Vœu de Champagney, eiste afschaffing. De inwoners zouden ervan gehoord hebben via Jacques-Antoine Priqueler, lijfwacht van Lodewijk XVI met verlof in zijn geboortedorp. Het museum opende in 1971 in het voormalige collège op initiatief van René Simonin, met als sponsor Léopold Sédar Senghor, toen president van Senegal.

Het museum dankt zijn naam aan het „Vœu de Champagney“, artikel 29 van het klachtenboek van 1789 dat de slavernij van zwarten veroordeelde en de afschaffing ervan eiste. De inwoners zouden ervan gehoord hebben via Jacques-Antoine Priqueler, lijfwacht van Lodewijk XVI met verlof in zijn geboortedorp; de enige zwarte die zij kenden was koning Balthasar op het schilderij van de Aanbidding der Wijzen in hun kerk.

Het museum ligt aan Grande Rue 24 in het centrum van Champagney. Een in 2023-2024 gebouwde uitbreiding van 50 m² bevat garderobes, toiletten, opslag en een multifunctionele ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen en schoolklassen. De drie tentoonstellingszalen worden na elkaar bezocht; in het midden van een ervan staat een nagebouwde scheepsruim.

Het museum maakt deel uit van de „route des abolitions de l'esclavage”, een in 2004 opgericht netwerk van vijf locaties in oostelijk Frankrijk. Bij de opening in 1995 was Boubacar Joseph Ndiaye aanwezig, conservator van de Maison des Esclaves op het eiland Gorée; in 2007 werd Aimé Césaire erevoorzitter.