Mont Saint-Frieux, Krijtberg in Neufchâtel-Hardelot, Frankrijk.

Mont Saint-Frieux is een 153 m hoge heuvel van duinen die tegen een fossiele krijtklif liggen, ongeveer 2 km van de Kanaalkust in Neufchâtel-Hardelot, Pas-de-Calais. De grashellingen met verspreide struiken en kleine witte bloemen lopen op naar een afgeronde kam met een rij bomen.

In de 18e eeuw werden nederzettingen onder het zand bedolven en pootte men bomen aan om het stuivende zand te beteugelen. In de 19e eeuw gebruikten grote particuliere grondbezitters het gebied als jachtterrein. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtte de bezetter de heuvel in als militaire post en bouwde er een twintigtal bunkers van de Atlantikwall, wat de plantengroei aantastte. In 1987 kocht het Conservatoire du Littoral een groot deel van het gebied.

De term ‘mont’ verwijst naar de topografische oneffenheid van duinen die op een fossiele krijtklif liggen, niet naar een kluizenaar. In de 18e eeuw werden nederzettingen onder zand bedolven en poogde men met bosaanplant het zand te beteugelen; in de 19e eeuw gebruikten grootgrondbezitters het gebied als jachtterrein. Tegenwoordig grazen op delen van het terrein Highland cattle en Dexter-runderen en Highland- en Shetlandpony's.

Je bereikt het gebied vanuit Neufchâtel-Hardelot via de RD 940, of te voet vanuit het noorden van Dannes of het zuiden van Hardelot-Plage. Drie gemarkeerde paden doorkruisen het: "de la pomme d'or", "des chablis" en "du mont Saint-Frieux". Honden zijn er niet toegestaan en sommige delen zijn gesloten voor het publiek om zeldzame planten en dieren te beschermen.

Het gebied wordt begraasd door robuuste Highland cattle en Dexter-runderen en door Highland- en Shetlandpony's, zonder verbod om er tussendoor te wandelen. De beheerders willen de invloed van grote grazers als de oeros herstellen, en kunstmatige windworp opent lichte plekken die insecten en de boomleeuwerik begunstigen, met een twintigtal broedparen.