Église Sainte-Geneviève de Gouvieux, Gotische kerk in Gouvieux, Frankrijk.

De Église Sainte-Geneviève de Gouvieux is een parochiekerk waarvan de classicistische gevel en grotendeels in de 18e eeuw herbouwde muren een vroeggotisch bouwwerk verbergen. De vier oostelijke traveeën dateren van het einde van de 12e eeuw, de twee westelijke van de jaren 1220. Binnen dragen arcaden van lichtgrijze steen met gebundelde zuilen ribgewelven; de oorspronkelijke gewelven werden in 1861 vervangen door houten en met gips beklede schijngewelven.

De vier oostelijke traveeën werden eind 12e eeuw gebouwd, beïnvloed door Notre-Dame van Parijs en het koor van Saint-Leu-d'Esserent; de twee eerste traveeën dateren uit de jaren 1220 en volgen de richting van Soissons en Chartres. Bodemonstabiliteit en ontoereikende funderingen veroorzaakten schade, en de muren werden in de 18e eeuw grotendeels vernieuwd. De oorspronkelijke kruisribgewelven werden in 1861 vervangen door nepgewelven van hout en gips. De kerk werd op 12 april 1988 ingeschreven als monument historique.

De parochie is gewijd aan de heilige Genoveva en verenigt sinds 1801 Coye-la-Forêt en Lamorlaye onder de titel "paroisse de Thève-et-Nonette - paroisse Sainte-Thérèse de l'Enfant Jésus". Er zijn missen op elke zondag en meermaals per week. Op 3 juli 1825 besloot de kerkfabriek alle plaatsen in de kerk levenslang te verkopen voor één frank, behalve de koorplaatsen, die per jaar werden verhuurd.

De kerk staat ten noorden van het centrum van Gouvieux aan de rue Corbier-Thiebaut (RD 612), die rechtstreeks uitkomt op het zuidportaal, het portaal dat gewoonlijk wordt gebruikt. Vier andere straten komen op het gebouw uit, waaronder de rue des Repas uit het oosten. De koorafsluiting grenst bijna aan particulier terrein, maar een smal steegje maakt een rondgang mogelijk; nergens is het exterieur in zijn geheel te overzien.

De vier oostelijke traveeën dateren van het einde van de 12e eeuw en volgen Notre-Dame van Parijs en het koor van Saint-Leu-d'Esserent; de twee eerste traveeën kwamen rond 1220 tot stand onder invloed van Soissons en Chartres. De oorspronkelijke kruisribgewelven zijn verdwenen en werden in 1861 vervangen door nepgewelven van hout en gips.